Knjiga O čemu govorimo kada govorimo o kritici nudi tekstualno i vizuelno bogato ilustrovanu povesnofilozofsku perspektivu statusa i uloge jednog ključnog a niukoliko jednoznačnog pojma. Izlaganja i razlaganja istorijskog sadržaja i položaja kritike, međutim, prate i svedočenja o savremenim demontažama i prekompozicijama filozofije upravo s obzirom na shvatanje kritike, uz nastojanje autora da omogući razborito orijentisanje u njima. Prema Krstićevom tumačenju, uputni vid elaboracije i preživljavanja kritičkog stava s obzirom njegovu (d)evoluciju, bilo bi tek jedno izvorno romantičarsko razumevanje kritike koje u izmenjenim varijantama iskušavaju njegovi nastavljači, razumevanje koje bi u potpunosti bilo svesno krhke konstrukcije i metodske nepropisivosti kritike, te protivrečnog položaju kritičara, ali bi ostajalo odano kritičkom potezu i u njegovoj autorefleksiji ili upravo njome.