Dragoljub Mićunović: Predavanje u okviru ciklusa „Sećanja na rad Instituta“

Istorija Instituta za filozofiju i društvenu teoriju počinje neformalnim okupljanjem grupe univerzitetskih profesora kojima je od 1975. godine zvanično bio uskraćen rad na Univerzitetu. Ovu grupu sačinjavali su Zagorka Golubović, Trivo Inđić, Mihailo Marković, Dragoljub Mićunović, Nebojša Popov, Svetozar Stojanović, Ljubomir Tadić i Miladin Životić. Kao beogradski ogranak Praxis filozofije, ova grupa predstavljala je važan deo intelektualnog i akademskog života u socijalističkoj Jugoslaviji.

Jasna politička usmerenost njihovih akcija i nesumnjiv uticaj u formiranju javnog mnjenja u Jugoslaviji, kao i ugled koji su ovi profesori imali u svetskim akademskim krugovima, učinio je da se 16. jula 1981. osnuje Centar za filozofiju i društvenu teoriju u okviru postojećeg Instituta društvenih nauka. 12. februara 1992. osamostaljivanjem Centra za filozofiju i društvenu teoriju, Institut je dobio svoje sadašnje ime i status.

Cilj ciklusa Sećanja na rad Instituta jeste predstavljanje i približavanje događaja koji su doveli do osnivanja Instituta za filozofiju i društvenu teoriju, uticali na njegov razvoj, ali i da ih ponovo preispita iz današnje perspektive. Takav poduhvat ne treba shvatiti kao puku automemorijsku refleksiju unutar jedne institucije. Ne samo osnivači, već i brojni drugi istraživači Instituta bili su uticajne i društveno i politički angažovane ličnosti (poput Zorana Đinđića, Vojislava Koštunice, Vesne Pešić, Koste Čavoškog i mnogih drugih), i utoliko razvoj Instituta za filozofiju i društvenu teoriju predstavlja i svojevrsnu sliku istorije društveno-političkih prilika u Srbiji/Jugoslaviji.

Do kraja godine, 11. decembra u 12 časova drugo predavanje u ciklusu održaće Vesna Pešić

Na Jutjub kanalu Instituta možete pogledati i intervju s Nebojšom Popovim, jednim od osnivača i prvim direktorom Instituta za filozofiju i društvenu teoriju.