Danilo Mandić: Društveni pokreti i separatizam

Kakvu ulogu igra organizovani kriminal u separatističkim pokreti posle hladnog rata? Iako su društvene nauke pouzdano ustanovile da raspadi velikih multietničkih državnih uredjenja i imperija proizvode i organizovani kriminal i separatizam, veza izmedju dve pojave ostaje uglavnom neistražena. Literatura o društvenim pokretima – delom zbog svoje prevelike pažnje reformističkim, inkluzivnim pokretima u razvijenim državama – nije se adekvatno obračunala sa separatističkim pokretima. Istraživajući veze izmedju organizovanih kriminalnih mreža i separatizma u Južnoj Osetiji i Gruziji i Kosovu i Srbiji, imamo dva slučaja sa izuzetnim sličnostima u istorijskoj dinamici, kulturološkim tenzijama, državnom uredjenju, demografskim promenama i geopolitici. Sa druge strane, imame dramatično različite ishode u nivou uspeha ova dva separatizma. Ova razlika se često simlistički objašnjava preko relativne snage SAD-a kao saveznika separatista na Kosovu u odnosu na snagu Rusije kao analognom savezniku Južne Oseitje. Ovo objašnjenje nije adekvatno. Komparativna analiza odnosa separatista i organizovanog kriminala na Kosovu i Južnoj Osetiji doprinosi razumevanju uslova pod kojim se mobilizacija resorsa uspešno sprovodi od strane separatista, pod kojim se strategije države prema separatistima i obrnuto odredjuju, i pod kojim državni kapacitet da se suprotstavi organizovanom kriminalu utiče na uspeh separatizma. Tvrdim da je krucijalna razlika izmedju Srbije i Gruzije da je druga značajnim koracima u borbi protiv organizovanog kriminala onemogućila veći uspeh separatista dok su u Srbiji ovakvi koraci bili ograničeni i nesistematični. Osvrćem se na posledice ovakvog istraživanja separatizma na četiri oblasti/literature o društvenim pokretima: (1) politička mobilizacija resorsa; (2) državno-centrični pristup; (3) ethnička i nacionalna mobilizacija, i (4) racionalni izbori.

Danilo Mandić je doktorand sociologije na Harvardu (SAD). BA iz sociolgije je stekao na Prinston univerzitetu (SAD). Osnovna istraživačka  insteresovanja su mu istorijska sociolgija, post-komunizam i prelazak u demokratiju, etnički odnosi, građanski rat. U svojoj doktorskoj tezi bavi se razlozima za relativni uspeh ili neuspeh post-hladnoratovskih separatističkih pokreta.