Roberto Esposito: Dispozitiv (postav) ličnosti; Doba biopolitike

Roberto Esposito je redovni profesor filozofije i pomoćnik direktora na The Istituto Italiano di Scienze Umane. Takođe je i jedan od urednika časopisa Filosofia Politica, jedan od osnivača Evropskog političkog rečnika, istraživačkog, međunarodnog centra za pravni i politički rečnik Evrope iz Bolonje (Centro per la Ricerca sul Lessico Politico Europeo) i saradnik političko-filozofskog časopisa MicroMega. Osnovna sfera njegovog trenutnog interesovanja je Biopolitka u modernoj filozofija. U svojim radovima pokušava da analizira filozofske i političke pojmove i kombinuje ih sa savremenim istorijskim i teorijsko-biopolitčkim pozicijama. Njegovo najpoznatije delo je trilogija CommunitasImmunitas i Bios, posvećena mišljenju Žan-Luk Nansija, sa kojim je sarađivao, u kojoj se razmatraju pitanja nastanka zajednice, njenog održanja kroz zaštitu (immunitas) i biopolitke posmatrane iz perspektive immunitas (kao „negativne zaštite života“). Poslednja objavljena knjiga (Pensiero vivente. Origine e attualità della filosofia italiana, 2010) bavi se kretanjima u savremenoj italijanskoj filozofiji, njihovoj razlici u odnosu na ostale filozofske kulture i mogućnošću prevazilaženja granica koje se u njima nameću.

Institut za filozofiju i društvenu teoriju
Četvrtak, 24. maj 2012 u 17h

Dispozitiv (postav) ličnosti

Pojam ličnosti je sada u centru gotovo svih političkih, pravnih i filozofskih rasprava. Laici i hrišćani, iako suprotstavljeni kada je značenje života u pitanju, slažu se o značaju pripisanom elementu ličnosti, jer samo ličnost određuje višu vrednost života u odnosu na njegov čisto biološki deo. Na sličan način u paradigmi ličnosti i pravnici utemeljuju ideju o univerzalnim ljudskim pravima. Dekonstruišući taj koncept, Espozito identifikuje koncept ličnosti isključujući ono što razdvaja život od samog sebe, podvrgavajući ga njegovoj racionalnoj i voljnoj prevlasti, svodeći telo na mere životinje ili stvari. Takvom u osnovi katoličkom i hrišćanskom modelu, Espozito suprotstavlja mišljenje o impersonalnom.

Dvorana kulturnog centra
Petak, 25. maj 2012 u 19h

Doba biopolitike

Roberto Esposito u svom predavanju iscrtava genezu biopolitičke paradigme, identifikujući istorijski i konceptualni procep koji je izdvaja iz preostalih modernihpolitičkih kategorija. Biopolitika, za razliku od njih, na neposredan i direktan način povezuje politiku i biološki život, radikalno menjajući scenario savremene političke scene. Na izvestan način, u odnosu na razvoj koji prevazilazi potrebu za imunizacijom i na raskršću sa rasnim ideologijama, biopolitika se pretače u praksu smrti. Nacistička tanato-politika, na način na koji je izučavao Fuko, i originalno obradila savremena italijanska filozofija, predstavlja kulminaciju ove pojave. Na kraju Drugog rata se otvorio prostor za jednu novu afirmativnu biopolitiku, i pored toga što su njene osobenosti još uvek ostale neodređene.