Karalić tvrdi da na obe (naizgled suprotne) strane političkog spektra – kako na levici tako i na desnici – postoji tendencija da se država predstavi kao konačno ispunjenje kolektivnih želja i da se, u tom procesu, umetnost rastvara u filozofiji ili u državnoj propagandi. Četiri segmenta ovog predavanja nisu povezana na deduktivan i didaktičan način, već predstavljena kao elementi jedne eklektične mešavine, kao različiti delovi iste rasprave.
U segmentu ‘desni Hegelovci’, Karalić govori o desničarskoj interpretaciji Hegelovog koncepta ‘obektivnog duha’, kao i o Hegelovoj ideji o kraju umetnosti, odnosno o umetnosti koja postaje filozofija. U ‘Gesamtkunstwerk Staljin’ on sledi argument Borisa Groysa u istoimenoj knjizi, da je Sovetski Savez bio najveće avangardno i totalno umetničko delo ikada stvoreno, a u ‘Moći 100’ Karalić će kratko skicirati političku dinamiku u svetu savremene umetnosti. Na kraju će u segmentu ‘Kvadrat’ predstaviti svoj umetnički rad iz 2012 godine, koji posredno govori o kolektivu kao ideološkom konstruktu, kao i o postideološkim konstelacijama.

Saša Karalić je likovni umetnik i pisac. Najprisutnija tema u njegovom radu je odnos javnog diskursa prema vladajućoj ideologiji. Njegov prvi roman Tri znaka kruga objavila je beogradska Geopoetika 2020. godine. Karalić je redovni predavač na umetničkoj akademiji Gerrit Rietveld u Amsterdamu.