Knjiga je pre svega posvećena analizi savremenog oblika neoliberalne dominacije, koja se razmatra kroz konceptualni aparat Mišela Fukoa. Na početku autor izlaže konceptualne probleme i nedostatke Fukoovog rada, sa posebnim naglaskom na ambivalentnu poziciju pojma subjektivnosti. Ovi nedostaci se uzimaju kao produktivne tačke teoretizacije koje omogućavaju izgradnju drugačijeg konceptualnog aparata uz pomoć lakanovske psihoanalize. Autor potom pristupa konceptualizaciji neoliberalnog režima dominacije, sa fokusom na način na koji on reguliše psihičku dinamiku pojedinaca. Na kraju se razmatraju mogući oblici političkog otpora ovom režimu, kao i uloga teorijskog rada u njihovoj izgradnji.