Knjiga preispituje formativni trenutak kada se moderni dizajn pojavio unutar društvenih i ekonomskih dinamika monopolskog kapitalizma ranog dvadesetog veka. Prvobitno razvijen kao doktorska disertacija devedesetih godina i sada prvi put objavljen na engleskom jeziku, knjiga nudi socio-ekonomsku i političku analizu nemačkog Werkbunda i strateških ideja koje su oblikovale kulturu modernog dizajna. Oslanjajući se na analitički okvir Marksovog istorijskog materijalizma, ispituje kako je dizajn funkcionisao unutar industrijske proizvodnje, ideologije i šireg ekonomskog procesa. Umesto da moderni dizajn predstavlja kao postepenu stilsku evoluciju, knjiga tvrdi da je on aktivno „izumljen“ kroz namerne, teorijski vođene intervencije male grupe uticajnih protagonista. Ovaj rad pruža kako pronicljiv doprinos istoriji arhitekture, tako i rani uvid u ideje koje će se kasnije ponovo pojaviti u autorovim narednim radovima.