Osnovni cilj ove knjige je razmatranje ključnih elemenata instituionalne realnosti. Posebna pažnja posvećena je jezičkim elementima, kao i konstitutivnim i normativnim pravilima. U prvom poglavlju razmotrena je Vitgenštajnova kasnija filozofija kao izvor teorije govornih činova, u način na koji su pojedine Vitgenštajnove zamisli pretočene u opštu teoriju govornih činova, a u trećem ispituje se pojam institucionalnih činjenica. Na kraju, detaljnije se istražuju Serlova ontologija društvene realnosti, kao i teorija institucija koja je razvijena u njenim osnovama.