U knjizi su objedinjeni članci koje je Zoran Obrenović objavljivao kao refleksije na ključne trenutke neposredno pred i u prvim godinama rata u Jugoslaviji. Kada je u pitanju „novi poredak“, autor smatra da je ideološki optimizam, kao posledica pada Berlinskog zida i raspada socijalističkih država u istočnoj Evropi, zasenio negativne strane pobede Zapada u Hladnom ratu: površni liberalizam, disidentski moralizam, i nadasve populističku demagogiju. Raspad Jugoslavije pokazao je ne samo slabost jedne državne tvorevine, nego i nedostatke teorijske misli – u knjizi se kritikuju istraživanja koja nisu doprinela razumevanju novonastalog sukoba, jer su suštinski zanemarila etnički sukob i nacionalizam kao društvenu stvarnost.